Pada 13 haribulan, tujuh pertubuhan keagamaan — termasuk Council for Christian Mutual Growth, Korea Christian Leaders Training Institute, Pastors Alliance for Life and Human Rights, Russian Evangelical Alliance dan Thai Evangelical Alliance Association — telah mengadakan “Perhimpunan Bersama Pastor Sedunia Pertama” dan mengkritik keras apa yang mereka sifatkan sebagai pencabulan kebebasan beragama di Korea Selatan serta penghakisan prinsip pemisahan antara agama dengan negara yang sedang berlaku di Republik Korea. Kira-kira 3,000 pastor dari negara-negara utama di seluruh dunia menyertai perhimpunan itu secara dalam talian dan secara bersemuka.
Dalam perhimpunan tersebut, bukan sahaja pembentang dari Korea, malah pastor dari luar negara termasuk Rusia dan Zambia turut tampil menyampaikan pandangan mereka, dengan meneliti keadaan kebebasan beragama yang menurut mereka semakin terancam dan melangkaui sempadan mana-mana denominasi atau negara dari perspektif antarabangsa. Para pembentang menyuarakan pendirian yang sama: “Apa yang sedang berlaku di Republik Korea hari ini bukan masalah satu denominasi atau satu negara sahaja.”
“Pembubaran badan keagamaan bukan masalah satu denominasi atau satu negara” — amaran daripada kes Gereja Unification di Jepun
Pembentang pertama, Rev. Im Young-woong, pastor kanan Gereja Saehimang (New Hope) di bawah Presbyterian Church of Korea, membangkitkan risiko perdebatan mengenai pembubaran badan keagamaan dalam konteks antarabangsa.
Rev. Im bertanya, “Jika negara boleh membubarkan sebuah pertubuhan agama, sejauh manakah piawaian itu boleh diperluaskan — dan siapa yang boleh menjamin bahawa piawaian yang diwujudkan hari ini tidak akan digunakan terhadap gereja lain pada masa hadapan?”
Merujuk kepada kes Mahkamah Daerah Tokyo yang mengeluarkan perintah pembubaran terhadap bekas Gereja Unification (Family Federation for World Peace and Unification) pada Mac 2025, yang menurut beliau telah dimuktamadkan oleh Mahkamah Agung Jepun pada Jun 2026, beliau menjelaskan, “Apa yang dibubarkan di Jepun bukanlah kepercayaan itu sendiri, tetapi status undang-undangnya sebagai sebuah badan keagamaan. Namun, kesan praktikal terhadap komuniti agama — termasuk kehilangan manfaat cukai, pembubaran aset dan sebagainya — bukanlah perkara kecil.”
Rev. Im kemudian merujuk kepada Seksyen 38 Akta Sivil Korea, yang membenarkan permit penubuhan sesebuah badan ditarik balik atas alasan “tindakan yang memudaratkan kepentingan awam”. Menurut beliau, persoalan utama ialah: “Siapakah yang menentukan apa yang memudaratkan kepentingan awam, dan berdasarkan piawaian apa?”
Beliau turut merujuk kepada kes pada tahun 2020 ketika pandemik COVID-19, apabila Kerajaan Metropolitan Seoul membatalkan permit penubuhan sebuah persatuan yang dikaitkan dengan Shincheonji dan turut memulakan proses pembatalan terhadap HWPL. Beliau juga merujuk kepada peristiwa pada Disember 2025 apabila Presiden, ketika membincangkan pembubaran Gereja Unification di Jepun dalam mesyuarat Kabinet, telah mengarahkan semakan terhadap kemungkinan membubarkan pertubuhan agama dalam negara. Menurut Rev. Im, perkembangan tersebut menunjukkan bahawa “kebimbangan kita sedang menjadi kenyataan.”
Rev. Im menegaskan, “Jika terdapat dakwaan, perkara tersebut mesti disiasat, dan jika sesuatu jenayah terbukti, pihak yang bertanggungjawab mesti dipertanggungjawabkan. Namun, menyiasat dakwaan jenayah terhadap seseorang individu dan menjadikan seluruh komuniti agama yang mempunyai ratusan ribu ahli sebagai sasaran sama ada untuk terus wujud atau dibubarkan merupakan dua perkara pada tahap yang sama sekali berbeza.”
Beliau menambah, “Perkara paling berbahaya ialah apabila bukannya fakta jenayah yang objektif, tetapi ‘ketidakpopularan dalam masyarakat’ yang dijadikan asas untuk pembubaran. Jika kita membenarkan logik ini hari ini kerana ia menyasarkan agama yang tidak kita sukai, tiada jaminan bahawa logik yang sama tidak akan digunakan terhadap gereja kita sendiri pada masa hadapan.”
Beliau turut merujuk kepada Perkara 18 International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR), dengan berkata, “Kebebasan beragama tidak seharusnya berbeza berdasarkan sama ada sesuatu agama itu lama atau baharu, majoriti atau minoriti, atau diterima mahupun dikecam oleh masyarakat.”
“Pendapat awam tidak boleh menjadi keputusan mahkamah” — Russian Evangelical Alliance menyeru berkecualian kehakiman
Isu mengenai keputusan berasaskan bukti dalam kes melibatkan agama minoriti turut dibangkitkan sebelum ini oleh pertubuhan hak asasi antarabangsa.
Setiausaha Agung Russian Evangelical Alliance, Rev. Vitaly Kirillovich Vlasenko, membentangkan topik bertajuk “Pendapat awam tidak boleh menjadi keputusan mahkamah.”
Beliau berkata, “Adakah benar-benar adil sekiranya piawaian undang-undang yang dikenakan terhadap sesuatu agama dan pemimpinnya berubah hanya kerana agama tersebut telah menjadi sasaran kebencian masyarakat?”
Beliau menambah, “Hakikat bahawa ratusan ribu orang mengecam seseorang dan terdapat begitu banyak laporan media mengenainya tidak boleh dijadikan alasan untuk mengisytiharkan seseorang itu bersalah sebelum mahkamah sendiri menjatuhkan keputusan.”
Vlasenko menegaskan, “Semakin kuat tekanan masyarakat, semakin adil dan berkecuali sesuatu perbicaraan perlu dijalankan; dan semakin kuat permusuhan terhadap sesuatu agama, semakin ketat negara perlu memastikan undang-undang dan proses perundangan yang sewajarnya dipatuhi.”
Merujuk kepada situasi pada tahun 2020 apabila Shincheonji dikaitkan dengan penularan COVID-19 di Daegu dan satu petisyen nasional yang menuntut pembubaran paksa kumpulan itu memperoleh lebih 500,000 tandatangan dalam tempoh dua hari sebelum kemudiannya melebihi satu juta, beliau berkata, “Suasana yang terbentuk ketika itu seolah-olah masyarakat telah pun menjatuhkan keputusan sebelum mahkamah mengadakan perbicaraan.”
Beliau meneruskan, “Namun, Mahkamah Agung Republik Korea akhirnya membebaskan Pengerusi Lee Man-hee daripada pertuduhan melanggar Akta Pencegahan dan Kawalan Penyakit Menjangkit, manakala mengekalkan sabitan bersalah bagi beberapa pertuduhan lain.”
“Mahkamah bukanlah institusi yang menilai seseorang secara keseluruhan sebagai ‘orang baik’ atau ‘orang jahat’; ia merupakan tempat untuk meneliti bukti bagi setiap pertuduhan tertentu dan menentukan sama ada seseorang itu bersalah atau tidak. Di sinilah terletaknya perbezaan asas antara pendapat awam dengan penghakiman kehakiman,” katanya.
Mengulas situasi semasa yang menyaksikan Pengerusi Lee Man-hee sekali lagi ditahan atas pertuduhan melanggar Akta Parti Politik, beliau menggesa, “Sama ada seseorang bersetuju atau tidak dengan doktrin tersebut, piawaian undang-undang mesti diterapkan secara sama rata kepada semua.”
“Penahanan pemimpin berusia 95 tahun ialah isu kemanusiaan” — rayuan daripada penggerak pelayanan penjara Zambia
Bishop Elias Elijah Changa, pengasas dan presiden Missionary Ambassadors for Global Evangelism (MAGE) yang berpangkalan di Lusaka, Zambia, membangkitkan persoalan mengenai proses perundangan yang sewajarnya dan maruah manusia berdasarkan pengalamannya dalam pelayanan penjara.
Beliau memulakan pembentangannya dengan berkata, “Pentadbiran keadilan dan perlindungan maruah manusia mesti berjalan seiring.”
Rev. Changa berkata, “Mengakui bahawa Pengerusi Lee Man-hee telah lama terlibat dalam usaha membina keamanan dan dialog antara agama melalui aktiviti antarabangsa HWPL tidak bermaksud beliau tidak bersalah atau dikecualikan daripada undang-undang.”
Namun, beliau menambah, “Penghakiman terhadap beliau mesti dibuat oleh mahkamah berdasarkan undang-undang dan bukti semata-mata, dan perbezaan pandangan terhadap kepercayaannya tidak seharusnya menentukan bagaimana beliau dilayan.”
Berdasarkan pengalamannya dalam pelayanan penjara, beliau berkata bahawa beliau telah melihat bagaimana “penahanan menyebabkan kesukaran yang amat serius dan berat khususnya kepada warga emas.”
Beliau bertanya, “Usia tidak memberikan sesiapa hak untuk berada di atas undang-undang, tetapi demi melindungi nyawa dan nilai kemanusiaan, saya meminta pihak berkuasa yang berkenaan mempertimbangkan dengan teliti alternatif yang sah di sisi undang-undang seperti jaminan, sekatan tempat tinggal atau kemudahan perubatan.”
“Kami tidak menuntut Pengerusi Lee Man-hee diberikan layanan istimewa kerana beliau seorang pemimpin agama; kami meminta agar keadilan, maruah dan hak sejagat yang sepatutnya dinikmati oleh setiap individu turut diberikan secara sama rata kepadanya,” katanya.
Perhimpunan tersebut berakhir dengan pengumuman mengenai satu “Kenyataan Bersama” yang diterima pakai dengan tandatangan para pemimpin Kristian dari seluruh dunia.
Kenyataan itu menggariskan beberapa tuntutan, antaranya supaya kerajaan dan kalangan politik segera menghentikan penggunaan agama tertentu, termasuk Shincheonji, sebagai alat dalam pertikaian dan penindasan politik yang melanggar prinsip pemisahan antara agama dengan negara, serta menjamin sepenuhnya kebebasan beragama sejagat.
Kenyataan itu turut menggesa badan kehakiman menghentikan perbicaraan berdasarkan pendapat awam dan tindakan memburu pihak tertentu, serta menegakkan prinsip anggapan tidak bersalah terhadap pemimpin agama yang sangat lanjut usia. Selain itu, mahkamah digesa meluluskan permohonan jaminan pemimpin berkenaan, yang menurut penganjur berada dalam keadaan yang mengancam nyawanya, dan membebaskannya dengan segera.
“Kami akan bersatu merentasi sempadan untuk melindungi kebebasan beragama sejagat yang melangkaui mana-mana denominasi”
Pihak penganjur berkata, “Kes-kes yang dibentangkan di sini bukan masalah satu denominasi semata-mata, tetapi merupakan isyarat amaran serius terhadap kebebasan beragama di Republik Korea secara keseluruhan.”
Mereka menambah, “Sehingga kerajaan dan pihak berkuasa kehakiman kembali kepada prinsip keadilan yang saksama serta pemisahan antara agama dengan negara, kami akan terus memberikan respons secara bersama dan dalam solidariti dengan pertubuhan hak asasi manusia antarabangsa serta gereja-gereja di seluruh dunia.”
Desk Report : Press Release:
