Dalam usaha memperkukuh keupayaan Angkatan Tentera Malaysia (ATM), pemodenan pertahanan tidak lagi boleh diukur semata-mata daripada jumlah aset atau kecanggihan sistem persenjataan yang dimiliki.
Di sebalik setiap kapal, pesawat, kenderaan tempur mahupun sistem pertahanan baharu yang diperoleh, wujud persoalan yang jauh lebih mendasar: bagaimana aset itu dibeli, sejauh mana prosesnya telus, apakah nilai pulangan (value for money) kepada negara, dan adakah perolehan itu memacu keupayaan industri tempatan?
Atas kesedaran inilah, Menteri Pertahanan, YB Dato’ Seri Mohamed Khaled Nordin memacu reformasi agresif dalam sistem perolehan aset ATM dengan mengutamakan format Government-to-Government (G2G) serta pelaksanaan dasar tegas ‘No Middleman’ (Tanpa Orang Tengah).
Mengubah model perolehan: Pengajaran daripada LMSB2
Perolehan Kapal Misi Pesisir ‘Batch 2’ (LMSB2) untuk Tentera Laut Diraja Malaysia (TLDM) menjadi penanda aras penting kepada pemikiran baharu ini. Perolehan kapal perang pada skala tersebut bukan sekadar transaksi komersial biasa, sebaliknya berkait rapat dengan kesiapsiagaan maritim dan kedaulatan tanah air.
Melalui model G2G, urusan perolehan dilakukan secara terus antara Kerajaan Malaysia dengan kerajaan negara pembekal. Pendekatan ini bukan sahaja memutus kebergantungan kepada rantaian perantara atau broker yang kerap memampat kos, malah memastikan setiap spesifikasi teknikal, jadual penghantaran, dan sokongan penyelenggaraan dijamin terus oleh kerajaan rakan strategik.
“Perolehan tiga buah kapal LMSB2 untuk TLDM dilaksanakan secara terus G2G dengan Kementerian Pertahanan Republik Turki menerusi syarikat STM. Pendekatan ini memastikan tiada pembabitan pengantara atau ejen, sekali gus menjamin ketelusan dan nilai pulangan terbaik bagi perbelanjaan negara.”— Mohamed Khaled
Bukan sekadar membeli aset, tetapi membina keupayaan
Satu lagi elemen teras dalam agenda pemodenan Mohamed Khaled ialah penekanan terhadap Pemindahan Teknologi (Technology Transfer – ToT).
Bagi negara yang sedang membangunkan ekosistem pertahanan kendiri, pembelian platform bertaraf dunia dari luar negara tidak memberi nilai maksimum jika ia tidak disertai dengan pemindahan ilmu. Melalui ToT yang komprehensif, perolehan aset baharu diikat dengan syarat latihan kepakaran, pembangunan tenaga mahir, serta penglibatan syarikat tempatan dalam rangkaian penyelenggaraan, pembaikan, dan pemulihan (MRO).
Persoalannya bukan lagi berapa banyak aset yang dibawa pulang ke Malaysia, tetapi apakah keupayaan teknikal yang berhasil dibangunkan di dalam negara hasil daripada perolehan tersebut.
Integriti dan kesiapsiagaan sebagai paksi utama
Naratif perubahan ini diselaraskan secara teguh di bawah kerangka Dasar Industri Pertahanan Negara (DIPN) dan Pelan Strategik Pertahanan Negara (PSPN) 2026-2030.
Dalam sektor pertahanan yang melibatkan implikasi kewangan yang besar, kelewatan projek atau kegagalan aset memenuhi keperluan operasi akan terus menjejaskan tahap kesiapsiagaan benteng negara.
Justeru, penerapan prinsip ketelusan, mekanisme semak dan imbang, serta kawalan kualiti yang ketat dijadikan kriteria wajib dalam setiap penilaian kontrak.
Langkah mengurangkan perantara dan memperkasa perolehan terus ini secara automatik membuka ruang yang lebih adil bagi syarikat tempatan yang berkelayakan untuk terlibat dalam rantaian bekalan pertahanan nasional.
Memacu pembentukan Angkatan Masa Hadapan (AMH)
Pada akhirnya, pemodenan ATM bukanlah satu pertandingan untuk mendaptkan senarai aset paling canggih semata-mata. Ia adalah usaha berstruktur bagi memastikan setiap keputusan perolehan benar-benar membina keupayaan hakiki daripada kesiapsiagaan prajurit di lapangan hinggalah kepada kemandirian industri tempatan.
Reformasi perolehan menerusi format G2G, ketegasan ‘no middleman’, dan komitmen ToT yang diterajui Mohamed Khaled membuktikan kehendak politik (political will) kementerian untuk membentuk ekosistem pertahanan yang bukan sahaja moden, tetapi berintegriti dan mampan demi memelihara kedaulatan Malaysia.
